Witamy na stronie Bazyliki Najświętszego Serca Jezusowego w Augustowie

SŁOWO OD PROBOSZCZA  -  II Niedziela po Narodzeniu Pańskim 03.01.2016 r.

szopka

 

Kolęda

Już jutro kapłani zaczną odwiedzać domy wiernych, spełniając swój pasterski obowiązek. Będą odwiedzać domy: biednych i bogatych, zdrowych i chorych; zadowolonych i malkontentów; domy rodzin wielodzietnych i zamieszkane przez osoby samotne. Wszędzie zaniosą Boże błogosławieństwo zgodnie z poleceniem Chrystusa, który powiedział o odwiedzinach domostw ludzkich przez apostołów: „Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje; a kto mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który mnie posłał”. 

Kapłani udający się z wizytą kolędową do swoich parafian interesują się życiem swoich parafian, a przede wszystkim ich życiem religijnym co jest sprawą oczywistą. Idą  jako wysłannicy Kościoła, a nie jako osoby prywatne. Jest też oczywiste, że im bardziej rodzina jest związana z Kościołem, im większy panuje w niej duch chrześcijański i im głębsza jest jej religijność tym bardziej przeżywa to spotkanie z oficjalnym sługą Kościoła i bardziej się cieszy z tego spotkania.

Chciałbym też dziś przygotowując kolędę powiedzieć, że wizyta kapłanów i błogosławieństwo, które zostawią w domu nie jest formalnym usankcjonowaniem grzechu, który za zgodą gospodarzy rozgościł się w ich domu (np. konkubinat, pijaństwo, złodziejstwo, ateizm itp.). Będą, pewnie i tacy, którzy jak zwykle poszukają w przyjęciu kapłana w domu usprawiedliwienia dla swojej postawy moralnej. Wpuściłem go to jestem chrześcijaninem i zachowuję wszelkie prawa w Kościele. Jedno zawsze – prawo do nawrócenia! I na razie nic więcej! Będziemy wdzięczni za wszelkie okazane zainteresowanie życiem i sprawami całej parafii a zwłaszcza propozycjami, które mogą poprawić cokolwiek, co dotyczy całej naszej wspólnoty.

Polecam już dziś modlitwie wszystkich, których dane nam będzie odwiedzić, z którymi porozmawiamy, ale szczególnej modlitwie polecam tych, których serca są zamknięte a i domy też pewnie będą, bo za wszystkich czujemy odpowiedzialność przed Bogiem, a o­ni potrzebują modlitwy najwięcej. 

„Chryste, nasz Zbawicielu, który zająłeś ostatnie miejsce na tej ziemi i dałeś nam wzór życia w miłości, prosimy: zamieszkaj w każdym domu naszej parafii i zjednocz wszystkich parafian w Twej miłości. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.” 

 

Ks. Wojciech

SŁOWO OD PROBOSZCZA  -  Boże Narodzenie 2015 r.

bnŚwięta Bożego Narodzenia to radość z tego, że Bóg wkroczył w dzieje ludzkości, że „Słowo Ciałem się stało”. Przeżywanie po chrześcijańsku tych świąt nie może ograniczyć się tylko do zewnętrznych obrzędów. Zechciejmy dotrzeć do źródła tej radości, do samej Tajemnicy Wcielenia. Przeżywajmy te święta po chrześcijańsku – w gronie rodzinnym pochyleni nad Ewangelią. Życzenia, które sobie składamy, niech przenika i opromienia dobroć samego Boga, który w swoim Synu do nas przychodzi. Jednym ze sposobów takiego przeżywania tych świąt niech będzie wspólne śpiewanie kolęd i pastorałek. Ten piękny polski zwyczaj zanika w naszych rodzinach, w naszej kulturze wspólnego świętowania. Kolędy zawierają jakże bogate treści teologiczne. Sięgają do naszej narodowej tradycji, bogatej historii. Pozwalają nam odnaleźć tożsamość narodową i religijną. Niech polskie i katolickie domy w tym czasie rozbrzmiewają kolędą nie tylko z płyt, ale śpiewaną w gronie rodziny i przyjaciół.

„Światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, przyszła na świat. /…/

Przyszła do swoich, a swoi Jej nie przyjęli. Tym zaś, którzy Ją przyjęli, którzy uwierzyli w Jej imię, dała moc, aby się stali dziećmi Bożymi”. Otwierając się na czas Bożego Narodzenia życzymy, by to ewangelijne zapewnienie zawsze nam przyświecało, wspierając w codziennych poczynaniach. Niech Syn Boży napełnia serca swoją obecnością, a świąteczna radość stanie się udziałem nas wszystkich.

W imieniu kapłanów posługujących przy Bazylice Najświętszego Serca Jezusowego

                                                                                                                      Ks. Wojciech Jabłoński

SŁOWO OD PROBOSZCZA  -  III Niedziela Adwentu 2015 r. 

adw

 

Adwent, który trwa jest czasem wielkiej szansy, ale może też stać się czasem zmarnowanych okazji. I nie chodzi tu bynajmniej o dobre przygotowanie zbliżających się świąt (choć niektórzy mogą być przekonani, że Adwent jest właśnie po to, by zrobić zawczasu solidne zakupy, porządnie wysprzątać mieszkanie i przygotować smakowite półmiski). Myślę raczej o koniecznym zatrzymaniu się w naszej życiowej aktywności, o niezbędnym przystanięciu. O duchowym przebudzeniu się i uwadze, która pozwoli nam, w tym świętym czasie, odróżnić to, co pilne, od tego, co ważne (wśród natłoku spraw pilnych łatwo można bowiem przegapić te naprawdę ważne).   Może trochę mniej snu (Roraty), lekkie przestawienie priorytetów (więcej modlitwy, adwentowe rekolekcje..), więcej czasu dla najbliższych (mniej przed telewizorem), dostrzeżenie potrzebującego, który  znalazł się w pobliżu. By być gotowym...  Adwentowe oczekiwanie, a zarazem spotykanie przychodzącego Pana, musi wiązać się ze wsłuchiwaniem się w Jego Słowo. Temu mają służyć rekolekcje adwentowe (18-20. XII).  Czas zatrzymania się, skupienia, słuchania, modlitwy... A zarazem czas doświadczania żywej obecności Boga wśród nas. Starajmy się wspólnie zasłuchać w słowa Jezusa uczącego swych uczniów modlitwy, miłosiernej miłości, przebaczenia, łagodności...  Już dziś módlmy się o dobre owoce rekolekcji, za rekolekcjonistę (ks. Paweł Tarasiewicz), za spowiedników i całą naszą parafialną wspólnotę. 

Serdecznie zapraszam na rekolekcje.                                                                                                                                                                                       

ks. proboszcz Wojciech

SŁOWO OD PROBOSZCZA  -  II Niedziela Adwentu 2015 r. 

adw

Trwa ADWENT.. . Zapraszam i zachęcam do uczestnictwa w Roratach, w dni powszednie o 6.00. Msze roratnie wyrażają aspekt czuwania obecnego w codziennym życiu chrześcijańskim. Także zachęcam do ustawienia w domu wieńca adwentowego - niech spalające się świece przypominają nam o nadejściu Świąt Narodzenia Pana. Będzie to akcent naszej wiary, iż nie biegniemy za tym co narzuca nam laicki świat. Ale wpisujemy nasze życie w tradycję Kościoła. To wyrażać będzie także nasz udział w rekolekcjach adwentowych, przedświątecznym przyjęciu Sakramentu Pojednania i przygotowaniu na stół wigilijny siana i opłatków, aby dzielić się duchem jedności i przebaczenia z najbliższymi. To będzie także ustawienie betlejemskiego żłóbka i choinki jako symbolu Bożego Narodzenia o wielorakim znaczeniu. Nie zapomnijmy o tych którzy w tym czasie są w różnorakiej potrzebie życiowej. Temu także służyć będą ofiary składane przez wiernych na tacę w roratach - okazja do świadczenia chrześcijańskiej troski o potrzebujących  i ubogich. 
Prośmy Matkę Bożą Niepokalanie Poczętą, która uczy nas ufnej modlitwy i która zachowywała pełne czci milczenie, rozważając wielkie tajemnice wiary, aby pomogła nam wytrwać w cierpliwości , czystości i łasce.   Życzę błogosławionych owoców przeżywania tegorocznego Adwentu,       u początku którego rozpoczniemy wielki rok Łaski -  Rok Bożego Miłosierdzia.

 

                                                                                       PROBOSZCZ

SŁOWO OD PROBOSZCZA  -  I Niedziela Adwentu 2015 r. 

adw

ADWENT – CZUWAJMY I MÓDLMY SIĘ!

 Adwent – to święty czas, kiedy to Kościół zachęca wszystkich wierzących do spojrzenia w trzech kierunkach: - Cofnięcia się do tego, co było, wspominając pamiątkę narodzenia Pana Jezusa; - Do wybiegnięcia ku temu, co czeka nas w przyszłości w czasie powtórnego        przyjścia Chrystusa przy końcu czasów; - Do zastanowienia się nad teraźniejszością, czyli nad tym, jak najlepiej przygotować się na przyjście Chrystusa podczas tegorocznego Adwentu. Czas Adwentu powinien przede wszystkim przypominać nam wydarzenia z przed ponad 2000 lat; pełne tęsknoty oczekiwanie narodu wybranego na przyjście Mesjasza. Chrystus przyszedł na świat, narodził się w Betlejem. Objawił się światu jako Mesjasz Zbawiciel. Dokonał dzieła naszego odkupienia. Założył Królestwo Boże na ziemi. To jest pierwszy wymiar, który w Adwencie wspominamy i świętujemy. Czas Adwentu powinien nam również przypominać o powtórnym przyjściu Chrystusa przy końcu czasów, kiedy to przyjdzie na ziemię, aby dokonać sądu nad żywymi i umarłymi. Stąd też niejednokrotnie pojawiające się w Liturgii adwentowej Jego słowa: “Uważajcie i czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy ten czas nadejdzie”. Adwent przypomina nam więc, że na to spotkanie z Chrystusem Sędzią, powinniśmy być w każdej chwili naszego życia przygotowani. Nie wiemy bowiem, w jakiej chwili Pan nadejdzie. Jeszcze istotniejszy i ważniejszy jest trzeci wymiar przeżywania Adwentu. Otóż w Adwencie powinniśmy uświadomić sobie i dziękować Bogu za to, że Jego przychodzenie do nas nie ograniczyło się tylko do tych dwóch wydarzeń w historii zbawienia: narodzin Syna Bożego i Jego powtórnego przyjścia w chwale. Bóg bowiem nieustannie okazuje nam swoją miłość, i przychodzi do nas w każdej chwili naszego życia. Po raz pierwszy przyszedł Bóg do każdego z nas w chwili naszych narodzin, kiedy z miłości powołał nas do życia. W chwili chrztu przyszedł, aby uczynić nas swoimi przybranymi dziećmi. Codziennie przychodzi do każdego z nas przez to, że podtrzymuje nas przy życiu.      W każdym uderzeniu naszego serca możemy usłyszeć Jego: kocham, kocham, kocham... wypowiadane do nas. Przychodzi do nas w każdym dniu otaczając nas dobrymi i kochanymi ludźmi, którzy są Jego posłańcami. Przychodzi do nas przez swoje święte Słowo, które czytamy albo słyszymy w Kościele. Przychodzi przez święte znaki – Sakramenty, które przyjmujemy. W szczególny sposób przychodzi do nas Chrystus w czasie każdej Mszy świętej, kiedy możemy przyjąć Go do serca pod postacią chleba. Nie powinny nas, zatem dziwić słowa Jezusa: “Uważajcie i czuwajcie”, czyli zawsze bądźcie gotowi na Moje przyjście, na to, aby Mnie przyjąć. Uważajmy, zatem i czuwajmy w czasie tegorocznego Adwentu, abyśmy – nie daj Boże – nie usłyszeli kiedyś od Chrystusa słów: wiele razy chciałem przyjść do ciebie ze swoją miłością i łaską, ale zawsze drzwi twojego serca były zamknięte.

Close Open